Διαβάζοντας τα σχόλια στην ανάρτηση περί κοπτοραπτικής στον Παπαδιαμάντη και συνταξιδεύοντας νοερά, χωρίς να παρεξηγηθώ,θα ήθελα παρακάτω, να παρουσιάσω τις σκέψεις αναγνώστη,σχετικά με τη διδασκαλία του Παπαδιαμάντη και τις όποιες απόψεις περί παρωχημένων του ιδεών, κυκλοφορούν.Και φυσικά, το πρόσχημα δυσκολίας πρόσληψης της γλώσσας είναι η πιο συνηθισμένη δικαιολογία αποφυγής ενασχόλησης με το έργο του Σκιαθίτη.Λες και τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τα ιδιαίτερα νοήματα που κάθε φορά αφήνει ο πεζογράφος, με πολύ σαφή και ξεκάθαρο τρόπο να αιωρηθούν στην ατμόσφαιρα,και πρέπει να τον τιμωρήσουμε,ενοχοποιώντας τη γλώσσα του.
Στο γυμνάσιο υπάρχει πλέον ένα μόνο διήγημα,το οποίο αρκετοί θα ήθελαν, επίσης, να απεμπολήσουν από την ύλη τους.Μήπως ο Παπαδιαμάντης μας/τους ξεβολεύει;;;; δεν ξέρω.Αυτό, που με σιγουριά θα πω, είναι, οτι -και ας θεωρηθεί κομπασμός-πέρσι κατάφερα σ'ένα ολόκληρο γυμνάσιο ο Παπαδιαμαντης να είναι το πρώτο θέμα συζήτησης των παιδιών.Απλά, γιατί ο,τι αγαπάς το μεταδίδεις.....Πιστεύω, οτι θα πρέπει να αναθεωρήσουμε και να πάψουμε πια να ομφαλοσκοπούμε.
....Το πιο εύκολο πρόσχημα για έναν, επιεικώς, "τεμπελάκο" μαθητή-κι ακόμα πιο "τεμπελάκο" (για να μην πω ανάξιο) καθηγητή - για να μην ασχοληθεί με τον Παπαδιαμάντη είναι -τάχα μου - η γλώσσα... Για όνομα του Θεού, βγάλτε πια αυτή την παρωχημένη καραμελίτσα απ'το στόμα... Δοκιμάστε να διαβάσετε, όχι μόνο εγκεφαλικά όμως-ενεργοποιήστε τις ευαισθησίες και τα συναισθήματά σας... Δε θέλει πολύ για να ανακαλύψει κανείς-ανεξαρτήτως ηλικίας και μόρφωσης-τη μοναδική, ανεπανάληπτη μουσική και ποιητική γλώσσα του Παπαδιαμάντη... Και το χείμαρρο των ιδεών από κάτω... Δεν είναι δύσκολος, ούτε κουραστικός, ούτε "αρχαΐζων", ούτε τίποτ'άλλο απ'αυτές τις μπούρδες που ακούμε κάθε τόσο. Είναι συγκλονιστικά σύγχρονος, βαθιά βιωματικός, ανθρώπινος, έξυπνος κι ερωτικός. Και επικίνδυνος: ιδιαίτερα επικίνδυνος για την προσπάθεια αποβλάκωσης του πλήθους. Ούτε στα εξίσου βλακώδη καλούπια μας χωράει. Όποιος πασχίζει με το ζόρι να τον οριοθετήσει, είναι απλά γιατί δεν τον έχει μελετήσει-και δεν ξέρει με δυο λόγια τί του γίνεται.
Στο γυμνάσιο υπάρχει πλέον ένα μόνο διήγημα,το οποίο αρκετοί θα ήθελαν, επίσης, να απεμπολήσουν από την ύλη τους.Μήπως ο Παπαδιαμάντης μας/τους ξεβολεύει;;;; δεν ξέρω.Αυτό, που με σιγουριά θα πω, είναι, οτι -και ας θεωρηθεί κομπασμός-πέρσι κατάφερα σ'ένα ολόκληρο γυμνάσιο ο Παπαδιαμαντης να είναι το πρώτο θέμα συζήτησης των παιδιών.Απλά, γιατί ο,τι αγαπάς το μεταδίδεις.....Πιστεύω, οτι θα πρέπει να αναθεωρήσουμε και να πάψουμε πια να ομφαλοσκοπούμε.
....Το πιο εύκολο πρόσχημα για έναν, επιεικώς, "τεμπελάκο" μαθητή-κι ακόμα πιο "τεμπελάκο" (για να μην πω ανάξιο) καθηγητή - για να μην ασχοληθεί με τον Παπαδιαμάντη είναι -τάχα μου - η γλώσσα... Για όνομα του Θεού, βγάλτε πια αυτή την παρωχημένη καραμελίτσα απ'το στόμα... Δοκιμάστε να διαβάσετε, όχι μόνο εγκεφαλικά όμως-ενεργοποιήστε τις ευαισθησίες και τα συναισθήματά σας... Δε θέλει πολύ για να ανακαλύψει κανείς-ανεξαρτήτως ηλικίας και μόρφωσης-τη μοναδική, ανεπανάληπτη μουσική και ποιητική γλώσσα του Παπαδιαμάντη... Και το χείμαρρο των ιδεών από κάτω... Δεν είναι δύσκολος, ούτε κουραστικός, ούτε "αρχαΐζων", ούτε τίποτ'άλλο απ'αυτές τις μπούρδες που ακούμε κάθε τόσο. Είναι συγκλονιστικά σύγχρονος, βαθιά βιωματικός, ανθρώπινος, έξυπνος κι ερωτικός. Και επικίνδυνος: ιδιαίτερα επικίνδυνος για την προσπάθεια αποβλάκωσης του πλήθους. Ούτε στα εξίσου βλακώδη καλούπια μας χωράει. Όποιος πασχίζει με το ζόρι να τον οριοθετήσει, είναι απλά γιατί δεν τον έχει μελετήσει-και δεν ξέρει με δυο λόγια τί του γίνεται.
